wp69f99646.png

BEWEGING EX-MOSLIMS VAN BELGIË - MOUVEMENT DES EX-MUSULMANS DE BELGIQUE

wp1f64627c.png
wpe9143178.png
wp3a066fc9.png
wp1e2da4b2.png
wp1099933a.png
wpa0baa23e.gif

STUDIE VAN DE ISLAM
Vrouw zijn in de Islam volgens Linda Bogaert Deel 8

WORDT VERVOLGD !

wp49ed92b5.png
Linda Bogaert schrijft :

5.6. Over fysiek geweld tegenover vrouwen en gehoorzaamheid

Profeet Mohammed gaf de mannen de opdracht vrouwen niet te berispen of niet te slaan.

Bahz Ibn Hakim vertelde: "Ik vroeg de Profeet hoe om te gaan met vrouwen en hij zei: Voed ze zoals jullie jezelf voeden, kleed ze zoals jullie jezelf kleden en sla of berisp hen niet."

















Hoezo? Geeft de Koran mannen dan geen toestemming om een ongehoorzame vrouw te slaan?



























Deze opvatting is gebaseerd op een interpretatie door traditionalisten en daarop verankerde vertalingen, van het tweede deel van vers 4:34 dat reeds eerder ter sprake kwam.















































Er moet rekening mee gehouden worden dat de vroege interpretatie van de Koran plaatsvond in een sterk patriarchale maatschappij. Het is dan ook weinig verwonderlijk dat termen waarvoor verschillende betekenissen mogelijk waren, systematisch geïnterpreteerd werden vanuit het patriarchaal denken van de exegeet.




Dit behoort echter tot het cultureel erfgoed, niet tot de oorspronkelijke Boodschap.






Modernisten pleiten dan ook voor het herbekijken van deze interpretaties.












Wat tot dusver gezegd werd over de plaats van de vrouw in de Islam, wijst op een sterk gelijkheidsbeginsel in een model met veel respect voor de vrouw.

Een regel die zou stellen dat mannen hun "ongehoorzame" vrouwen mogen "slaan" zou helemaal niet passen in dit model - hoewel het veel mannen goed uitkomt dat sommige woorden meerdere betekenissen hebben zodat de geïsoleerde verzen in die zin kunnen geïnterpreteerd worden.












Of deze interpretatie geldig kàn zijn, en welke andere interpretatie zich opdringt, zal echter snel duidelijk worden uit een gedetailleerde analyse van het vers in samenhang met andere regels uit het Koranisch model.


Deze paragraaf is een voorbeeld van het betere bochtenwerk. Geniet mee!

Een gedetailleerde analyse van geweld tegen vrouwen in de Islam kan je in volgende link (in het Engels) vinden.

Linda citeert hier een Hadith waarin Mohammed verbiedt om vrouwen te slaan. Spijtig voor Linda is dit verbod geannuleerd door volgende uitspraak van Mohammed, overgeleverd door Abu Dawood (11.2141):
“Abdullah ibn Abu Dhubab heeft overgeleverd: “Iyas ibn Abdullah ibn AbuDhubab rapporteerde dat de Apostel van Allah (vrede zij met hem) gezegd heeft: Sla Allah's dienaressen niet, maar toen Umar naar de Apostel van Allah (vrede zij met hem) kwam en zei: De vrouwen zijn frank geworden tegenover hun mannen, hij (de Profeet) toelating gaf om hen te slaan. Toen kwamen veel vrouwen bij de familie van de Apostel van Allah (vrede zij met hem) om over hun mannen te klagen. Dus zei de Apostel van Allah (vrede zij met hem): vele vrouwen zijn bij Mohammed's familie gekomen om te klagen over hun mannen. Zij zijn niet de besten onder jullie.””

Inderdaad in vers 4.34 staat dat een man zijn vrouwen moet slaan als zij ongehoorzaam zijn en andere middelen niet helpen. We geven het vers even volledig weer:

4.34. Mannen zijn voogden over de vrouwen omdat Allah de enen boven de anderen heeft doen uitmunten en omdat zij van hun rijkdommen besteden. Deugdzame vrouwen zijn dus zij, die gehoorzaam zijn en heimelijk bewaren, hetgeen Allah onder haar hoede heeft gesteld. En degenen, van wie gij ongehoorzaamheid vreest, wijst haar terecht en laat haar in haar bedden alleen en tuchtigt haar. Als zij u dan daarna gehoorzamen, zoekt geen weg tegen haar. Waarlijk, Allah is Verheven, Groot.

Merk op dat de vertaler “slaat hen” in het arabisch “idrabuhunna” in het vrouwelijk meervoud als “tuchtigt haar,, in het vrouwelijk enkelvoud vertaald heeft.

Wanneer bepaalde koranverzen in strijd zijn met de mensenrechten of de waardigheid van de vrouw dan komt dit ALTIJD door een foute interpretatie of vertaling. Nu is het zo dat ALLE leidinggevende interpretaties van de Koran van de zogenaamde “traditionalisten” afkomstig zijn. En die hebben zo goed als allen hetzelfde verhaal. En dit is ook niet te verwonderen aangezien hun interpretatie ondersteund wordt door relevante Hadith en passages uit de oudste biografieën van Mohammed. Zoals ook hier het geval is. Zie de door ons vermelde Hadith die de door Linda vermelde geannuleerd heeft. De “traditionalisten” nemen ALLE betrouwbare Hadith in overweging terwijl Linda deze eruit haalt die haar goed van pas komen en de andere al dan niet doelbewust verzwijgt.

De zogenaamde “modernisten” waarover Linda het verder heeft, hebben totaal geen autoriteit in de islamitische gemeenschap. Hun argumentatie kan namelijk gemakkelijk onderuit gehaald worden omdat zij meestal het Arabisch niet als moedertaal hebben of omdat zij geen volledig beeld hebben van de Hadith. Ofwel proberen zij bepaalde “storende” Hadith uit hun geweten te verdringen of te doen alsof zij niet bestaan.

Daarom is het ook niet te verbazen dat de Amerikaanse bekeerde moslima, Professor Islam en “moderniste” Amina Wadud er tijdens haar verblijf aan de Al-Azhar Universiteit in Cairo (de hoogste autoriteit voor de Soenni Islam) niet in geslaagd de geleerden van haar koraninterpretatie te overtuigen.

De Al-Azhar Universiteit heeft in 1991 een boek gecertificeerd, “Reliance of the Traveller”, een handboek islamitische wetgeving. In § m10.12, “Hoe omgaan met een opstandige vrouw”, staat op p 540, het volgende geschreven:
 
“Wanneer een man bij zijn vrouw tekenen van opstandigheid opmerkt (nushuz), hetzij in woorden, bijvoorbeeld wanneer zij hem op een koude manier antwoordt, terwijl zij doorgaans beleefd is, of wanneer hij haar vraagt om naar bed te komen en zij weigert, in tegenstelling tot haar gewoonte; hetzij in daden, bijvoor-beeld wanneer zij een aversie tegenover hem toont terwijl zij tevoren beleefd en opgewekt was). Dan waarschuwt hij haar met woorden (zonder afstand te nemen of haar te slaan, omdat het kan zijn dat zij een reden heeft.  De waarschuwing kan zijn om haar te zeggen, “vrees Allah betreffende de rechten die je tegenover mij hebt,” of het kan zijn om haar uit te leggen dat haar opstandigheid zijn verplichting om haar te onderhouden en haar aan de beurt te laten komen (afwisselend met zijn andere vrouwen) geannuleerd wordt, of het kan zijn om haar te informeren, “Jouw gehoorzaamheid is een religieuze verplichting”).  Als zij opstandig is, dan slaapt hij niet meer met haar (en heeft hij ook geen sex meer met haar) zonder nog iets te zeggen, en hij mag haar slaan, maar niet op een manier die haar verwondt, dit betekent dat hij haar beenderen niet mag breken, of haar doen bloeden.  (Het is niet toegelaten om op haar gezicht te slaan.)

De leidinggevende korancommentaar van Ibn Kathir interpreteert vers 4.34 ook als een toelating om zijn ongehoorzame vrouw te slaan. Zie volgende link.

Hier geeft Linda kritiek op Allah zelf. Allah is namelijk alwetend en had er rekening mee moeten houden dat hij de Koran in een patriarchale maatschappij stuurde. De Koran diende zo duidelijk te zijn dat er niet moest geïnterpreteerd of gespeculeerd worden. Linda verschuift de verantwoor-delijkheid naar de moslim die dan zijn geloof fout toepast, maar ook naar de niet-moslim die om een “onverklaar-bare” reden de Islam in een slecht daglicht wil stellen, terwijl “de boodschap zo mooi is”.

Linda stelt zichzelf hier boven alle islamitische topgeleerden en beweert over de competentie te beschikken een juist begrip van de betekenis van de Koran te hebben. De interpretatie van zowat alle islamitische geleerden van de voorbije 1400 jaar behoren tot het culturele erfgoed en enkel Linda kent de juiste betekenis van de “oorspronkelijke boodschap”.

Dit herbekijken van de interpretaties gebeurt enkel in het Westen, en dit om twee redenen.
Ten eerste is het in het Westen nodig om de onprettige kanten van de Islam eraf te vijlen. Meer en meer mensen bestuderen de Islam en geraken ervan overtuigd dat de Islam problematische aspecten kent.
Ten tweede is het voor “modernisten” gevaarlijk om dergelijke herinterpretaties te doen in islamitische landen wegens het risico beschuldigd te worden van het beledigen van de Islam of van geloofsafval. Deze mensen krijgen vrij snel een vermaning in de trant van “stel jij de wijsheid van Allah in vraag die aan mannen de toelating gegeven heeft om hun ongehoorzame vrouwen te slaan?”

Wij hebben intussen gezien dat dit “gelijkheidsbginsel” erg relatief is.


Vers 4.34 zegt dat ongehoorzame vrouwen in 3 stappen moeten “behandeld” worden: praten, apart slapen en slaan. Linda richt zich vooral op het derde punt. Nu is het vermelden van “ongehoorzame vrouwen” en de 3-staps behandeling ervan op zich al vrij vernederend, onafgezien van het feit of “slaan” nu echt “slaan” betekent hetgeen Linda verder zal proberen weg te redeneren. Het feit dat er geen vers is dat aangeeft hoe een vrouw haar ongehoorzame man moet behandelen maakt duidelijk dat de Islam de vrouw ondergeschikt maakt aan de man en bevestigt haar minderwaardigheid.

Door zich te richten op het al dan niet mogen slaan van de vrouw trekt Linda weer een rookgordijn op.

Het gebruik van de uitdrukking “geïsoleerde verzen” is ook al een rookgordijn.

Om een koranvers uit te leggen worden er doorgaans relevante Hadith bijgehaald die de betekenis van het vers illustreren. In dit geval blijken er voldoende Hadith te bestaan die aangeven dat mannen hun vrouwen sloegen met goedkeuring (al dan niet stilzwijgend) van Mohammed.  En blijkt dat Mohammed zelf zijn kindvrouwtje Aisha geslagen heeft.
Linda Bogaert schrijft :

5.6.1. Gehoorzame vrouwen?

Het vers 4:34 beschrijft gehoorzame vrouwen, maar...:
"De deugdzame vrouwen zijn dus {qanitat}, en zij waken over wat verborgen is, omdat God erover waakt. "
{qanitat} is een vrouwelijke meervoudsvorm van {qanit}, gebaseerd op de stam {q-n-t}, en betekent "gehoorzaam zijn". Maar aan wie? Traditionalisten maken er "gehoorzaam aan de man" van - maar dat staat nergens in het vers vermeld.

Bovendien wordt het woord {qanitat} op talrijke andere plaatsen in de Koran uitsluitend in de betekenis van "onderdanigheid, gehoorzaamheid aan God" gebruikt (zowel voor mannen als voor vrouwen). Dit is bijvoorbeeld het geval in de verzen 2:116,238; 3:17,43; 30:26; 33:31,35 en 39:9. Er bestaat geen enkele reden om af te wijken van deze betekenis.  Daarom kan gesteld worden dat het in dit vers niet gaat over gehoorzaamheid aan de man, maar dat het wel gaat over gelovige vrouwen die God gehoorzamen.

Onze commentaar :

Hier hakt Linda vers 4.34 in kleine stukjes en probeert de samenhang tussen de kleine stukjes te verbergen.

Inderdaad staat er niet in het vers aan wie de vrouw moet gehoorzaam zijn. Waarom heeft Allah de vrouw hier weerom overgeleverd aan de zoge-naamde “traditionalisten”? Waarom heeft Allah niet geschreven dat de vrouw moet gehoorzamen aan Allah en niet aan haar man.


Hetgeen Linda vermeldt is weerom juist maar misleidend. De verzen die Linda vermeldt geven duidelijk aan dat het over gehoorzaamheid tegenover Allah gaat. De verzen gelden in het algemeen, voor vrouwen en mannen of voor specifieke personen die vermeld worden zoals Maria in vers 3.43.

Vers 4.34 gaat echter volledig over de relatie tussen een man en zijn vrouwen en start met het feit dat mannen voogden zijn over vrouwen en voor hen verantwoordelijk zijn. Dus is het logisch om aan te nemen dat de gehoorzaamheid hier aan de man is en niet aan Allah.

Stel echter dat het hier toch gehoorzaamheid aan Allah betreft, dienen wij ons natuurlijk de vraag te stellen waarom een man zijn vrouw in 3 stappen moet disciplineren als zij niet aan Allah gehoorzaamt. Zal zij niet door Allah zelf gestraft worden? Is dit niet een zaak tussen haar en Allah en hoeft haar man hier niet tussen te komen?
Een voorbeeld: mevrouw bidt niet meer. De eerste stap is nog verstaanbaar, namelijk mijnheer gaat even met haar praten en probeert haar te overtuigen van het belang van het gebed. Maar de volgende 2 stappen zijn absurd, Mevrouw bidt niet meer en als straf slaapt mijnheer niet meer met haar. Als dit niet helpt dan slaat hij haar of “verlaat hij haar” (zoals Linda beweert).

Tenzij “Allah gehoorzamen” betekent dat zij haar man moet gehoorzamen en dan is de cirkel rond. De meeste interpretaties van 4.34 komen hier dan ook op neer. Allah heeft de vrouw bepaalde verplichtingen opgelegd wat haar man betreft en het zijn deze die de man kan afdwingen.
Linda Bogaert schrijft :

5.6.2. {nushuz}

Vers 4:34 gaat verder:
"Maar zij van wie jullie {nushuz} vrezen, ...
Het woord {nushuz} heeft verschillende betekenissen, waaronder: antipathie, animositeit, vijandigheid, onenigheid, tweedracht. In de context van het huwelijk, kan {nushuz} vertaald worden als "een vorm van disharmonie in het huwelijk veroorzaakt door man of vrouw", kort gezegd: huwelijksproblemen.
Onze commentaar :





Hier verbreedt Linda het begrip “nushuz” tot “disharmonie in het huwelijk veroorzaakt door man of vrouw”. Daarover gaat het vers niet. Het vers gaat over de man die vreest dat zijn vrouw “disharmonie” veroor-zaakt, niet de man. Dus huwelijks-problemen van de kant van de vrouw. Dan zitten we al snel terug bij het begrip “ongehoorzaamheid” aan de man en niet aan Allah. Linda weerlegt hierbij zelf hetgeen zij in de paragrafen tevoren geschreven heeft, namelijk dat een vrouw aan Allah moet gehoorzamen en niet aan haar man.

Einde deel 8
wp58368174.png
wp4c8f3ddd.png