wp69f99646.png

BEWEGING EX-MOSLIMS VAN BELGIË - MOUVEMENT DES EX-MUSULMANS DE BELGIQUE

wp1f64627c.png
wpe9143178.png
wp3a066fc9.png
wp1e2da4b2.png
wp1099933a.png
wpa0baa23e.gif

Inleiding

In onze discussie over de wettelijke situatie van de vrouw in de Islam, zullen we regelmatig verwijzen naar het Shariah handboek “Reliance of the Traveller” van de Shafi’i school, één van de vier grote scholen van islamitische jurisprudentie bij de Soennieten. Wij raden iedereen die in de Islam geïnteresseerd is en die voldoende Engels kent aan om dit boek te kopen.

Wij leggen er de nadruk op dat deze discussie niet onze eigen interpretatie van de Koran en de Hadith weergeeft maar die van Islamitische geleerden die hun hele leven aan de studie van de Islam wijden. De grote scholen zijn het over de belangrijkste principes eens. Over hoe deze principes moeten toegepast worden bestaan er lichte verschillen tussen de scholen onderling. In de praktijk wordt in islamitische landen op vele punten van de Shariah afgeweken. Dit betekent niet dat de Shariah flexibel is. Het betekent gewoon dat men in deze landen vindt dat de Shariah op die punten niet meer van deze tijd is. Het moet gezegd worden dat een soort gematigde Shariah helemaal niet bestaat, hoe men dit ook zou wensen.

We verwijzen in dit artikel ook naar volgende pagina’s van onze site (gedeeltelijk in het Engels):




Zijn mannen en vrouwen gelijk in de Islam?

Moslims beweren dat mannen en vrouwen gelijk zijn in de Islam. Dit klopt, maar heeft enkel betrekking op de relatie tussen een gelovige en Allah. In de ogen van Allah zijn zij gelijk. Iemand die in Allah en Mohammed gelooft en goed is tegenover zijn medegelovigen, krijgt een “grote beloning” van Allah in de Hemel. Dit staat in volgend koranvers:

33.35. Voorwaar, de Moslims en de Moslima's en de gelovige mannen en vrouwen, de gehoorzame mannen en vrouwen, de waarachtige mannen en vrouwen, de standvastige mannen en vrouwen, de mannen en de vrouwen die nederig zijn, de mannen en de vrouwen die aalmoezen geven, de mannen en de vrouwen die vasten, de mannen en de vrouwen die hun kuisheid bewaren, de mannen en de vrouwen die Allah vaak gedenken – voor zulken heeft Allah vergiffenis en een grote beloning bereid.

Dit koranvers wordt eindeloos herhaald door moslims die beweren dat mannen en vrouwen gelijke rechten hebben tegenover elkaar. Het vers gaat daar echter helemaal niet over. Het is een “religieus” vers dat geen enkel wettelijk gevolg heeft in het leven van een moslim. Hieronder wordt uitgelegd hoe verschillend de rechten van mannen en vrouwen in de Islam wel zijn. Er zijn tientallen, zo niet honderden verzen die dit beschrijven.

Mannen zijn voogden over vrouwen, koranvers 4.34

Allah heeft aan mannen en vrouwen verschillende rechten en plichten gegeven. We geven een samenvatting op deze pagina en maken referenties naar andere teksten.

Volgend vers geeft een samenvatting van de relatie tussen vrouwen en mannen onderling. Het stelt dat mannen voor vrouwen verantwoordelijk zijn als voogden. Vrouwen worden dus als een soort minderjarigen beschouwd die altijd van een man afhangen. Daartegenover staat dat een vrouw aan haar man moet gehoorzamen. Indien nodig moet een man zijn vrouw “tuchtigen” om haar op het rechte pad te houden, zoals ouders dit doen met hun kinderen. Omgekeerd geldt dit niet; een man moet niet aan zijn vrouw gehoorzamen en het is ook haar verantwoordelijkheid niet om hem op het rechte pad te houden en zo nodig te “tuchtigen”.

4.34. Mannen zijn voogden over de vrouwen omdat Allah de enen boven de anderen heeft doen uitmunten en omdat zij van hun rijkdommen besteden. Deugdzame vrouwen zijn dus zij, die gehoorzaam zijn en heimelijk bewaren, hetgeen Allah onder haar hoede heeft gesteld. En degenen, van wie gij ongehoorzaamheid vreest, wijst haar terecht en laat haar in haar bedden alleen en tuchtigt haar. Als zij u dan daarna gehoorzamen, zoekt geen weg tegen haar. Waarlijk, Allah is Verheven, Groot.

Naast koranvers 4.34 zijn er ook overleveringen van Mohammed/Hadith die de relaties tussen mannen en vrouwen in grote lijnen vastleggen:

Bukhari Volume 7, Boek 62, Nummer 116:
'Abdullah bin 'Umar heeft overgeleverd: De Profeet heeft gezegd, "Iedereen van jullie is een voogd en iedereen van jullie is verantwoordelijk (voor zijn beschermelingen). Een heerser is een voogd en is verantwoordelijk (voor zijn onderdanen); een man is voogd over zijn familie en is verantwoordelijk (voor hen); een vrouw is voogd over het huis van haar man en zij is (ervoor) verantwoordelijk, een slaaf is een voogd over de eigendom van zijn meester en hij is (ervoor) verantwoordelijk. Pas op! Iedereen van jullie is een voogd en jullie zijn verantwoordelijk (voor jullie beschermelingen)."
Ibn 'Umar heeft overgeleverd: De Profeet heeft gezegd, "Iedereen van jullie is een voogd en jullie zijn verantwoordelijk voor jullie beschermelingen.  De heerser is een voogd en een man is een voogd over zijn familie; de dame is een voogd en is verantwoordelijk voor het huis van haar man en zijn nakomelingen; en zo zijn jullie allemaal voogden en verantwoordelijk voor jullie beschermelingen."

OMGEZET IN ISLAMITISCHE WET BETEKENT DIT:

Verplichtingen van een echtgenoot/vader:

1- Hij moet alle uitgaven van zijn vrouw en kinderen bekostigen. Wat een man aan zijn vrouw moet spenderen is in detail vastgelegd (zie verder hier). Voorwaarde voor de onderhoudsplicht is dat de vrouw zich goed gedraagt (zie verder hier). Indien een man zijn vrouw toelating geeft om te werken, dan kan zij het geld dat zij verdient voor zichzelf houden aangezien zij geen onderhoudsplicht heeft ten opzichte van haar gezin of zichzelf. Zij is ook vrij om het geld uit te geven zoals zij wil.

2- De man neemt als hoofd van het gezin de beslissingen over waar te wonen, aan wie de dochters uitgehuwelijkt worden, hoe het geld dat hij verdient besteed wordt, ... De islamitische wet geeft hem deze autoriteit. We geven een voorbeeld uit Saoedi-Arabië. Een man had er zijn 8-jarige dochter aan zijn 58-jarige vriend uitgehuwelijkt. De moeder stapte naar de rechtbank om de echtscheiding voor haar dochtertje aan te vragen. De rechter oordeelde dat zij daartoe niet bevoegd was aangezien zijn niet de wettelijke voogd is, enkel de vader is dat. De rechter besliste dat het meisje moest wachten tot zij de puberteit bereikt had om zelf de echtscheiding aan te vragen. Tot de puberteit heeft zij niet het recht om voor zichzelf op te treden. Zie volgende link.
In de meeste islamitische gemeenschappen, zullen mannen wel met hun echtgenote(s) overleggen wanneer zij een beslissing nemen. Dit is evenwel cultuur, geen Islam. Volgens de Islam hoeft een man voor niets de toelating van zijn vrouw vragen. Hij beslist soeverein.

2- Een vader is verantwoordelijk voor zijn zonen tot aan de puberteit. Een jongen wordt dan als volwassene aanzien. Puberteit wordt in het hierboven vermelde wetboek in §k13.8 omschreven als een jongen die een “eerste natte droom gekregen heeft” ten laatste wanneer hij 15 wordt. Een jongen is dan volwassen en neemt zijn eigen beslissingen.

3- Een vader is verantwoordelijk voor zijn dochters tot zij huwen, het maakt niet uit hoe oud zij zijn. Dit is evident uit het feit dat een vrouw door haar vader uitgehuwelijkt wordt, zie bovenvermeld wetboek §m3.4.

Verplichtingen van een echtgenote/vrouw

1- Zij moet haar echtgenoot gehoorzamen. Dit staat onder andere in vers 4.34:
4.34. ... Deugdzame vrouwen zijn dus zij, die gehoorzaam zijn ... En degenen, van wie gij ongehoorzaamheid vreest, wijst haar terecht en laat haar in haar bedden alleen en tuchtigt haar. Als zij u dan daarna gehoorzamen, zoekt geen weg tegen haar. ...
Een man kan zijn vrouw evenwel niet verplichten te handelen in strijd met de islamitische regels. Hier vind je een Hadith die dit illustreert.

2- Zij moet sex hebben met haar echtgenoot telkens hij erom vraagt; met ongehoorzaamheid van een vrouw wordt in Islamitische terminologie doorgaans verstaan dat zij weigert om sex te hebben. Lees meer hier. Deze regel is gebaseerd op  koranvers 2.223 en een aantal Hadith o.a. Bukhari 7.62.81, 7.62.121 en 7.62.122.

2.223. Uw vrouwen zijn een akker voor u – komt daarom tot uw akker, zoals het u behaagt en doet goed voor uzelf en vreest Allah en weet, dat gij Hem zult ontmoeten en geef goede tijdingen aan de gelovigen.

De korancommentaar van Ibn Kathir gebaseerd op betrouwbare overleveringen van Bukhari, Muslim en Abu Dawood geeft aan dat koranvers 2.223 over sex gaat, zie volgende link. Een echtgenoot heeft volgens dit vers de beschikking over zijn vrouw wanneer hij zin heeft. Aangezien de Koran voor het grootste deel tot mannen gericht is wordt over het vervullen van de seksuele behoeften van de vrouw niets gezegd.

Overlevering van Bukhari 7.62.81:

'Uqba heeft gerapporteerd: “De Profeet heeft gezegd: "De bepalingen (van het huwelijkscontract) die het belangrijkst zijn om te volgen zijn deze waarmee je het recht hebt om van de intieme delen van de vrouw te genieten." “

Overlevering van Bukhari 7.62.121:

Abu Huraira heeft gerapporteerd: “De Profeet heeft gezegd, "Wanneer een man zijn vrouw uitnodigt om met hem te slapen en zij weigert tot hem te komen, dan vervloeken de engelen haar tot de volgende morgen."

3- Zij moet toelating hebben van haar man om het huis te verlaten. lees verder

De Koran schrijft namelijk voor dat een vrouw bij voorkeur thuis moet blijven tenzij ze een goede reden heeft om het huis te verlaten. Werken en geld verdienen is daar niet bij. Dit is de exclusieve plicht van de man.

Hoewel volgend koranvers vooral betrekking heeft op de vrouwen van Mohammed zijn er een aantal Hadith die aangeven dat vrouwen toestemming moesten hebben om het huis te verlaten.

33.33. Blijft in uw huizen en stelt uw schoonheid niet ten toon als in de vroegere dagen der onwetendheid; leeft het gebed na, en betaalt de Zakaat en gehoorzaamt Allah en Zijn boodschapper. O huisgenoten, Allah wenst alleen onreinheid van u te verwijderen, en u schoon en zuiver te maken.

Een van de Hadith van Bukhari, namelijk 7.62.165 die aangeeft dat vrouwen de toestemming van hun man nodig hebben om het huis te verlaten klinkt als volgt:

Salim's vader heeft overgeleverd: De Profeet heeft gezegd, "Indien iemands vrouw toelating vraagt om naar de moskee te gaan, mag hij het haar niet verbieden."

In dit geval geeft Mohammed toelating voor een specifieke activiteit, namelijk naar de moskee gaan. Zij moet toelating vragen en haar man moet haar laten gaan.

Het wordt pas grappig wanneer Mohammed vrouwen toelating geeft om naar het toilet te gaan buiten het huis. Zij hebben daarvoor de toestemming van hun man niet nodig. Het is interessant om te noteren dat Mohammed “een goddelijke ingeving” nodig had om deze richtlijn uit te vaardigen. Dat de toelating om vrouwen het huis uit te laten gaan blijkbaar niet erg evident was blijkt uit volgende Hadith van Bukhari 7.62.164:

'Aisha heeft overgeleverd: “Ooit ging Sawda bint Zam'a ‘s avonds het huis uit voor een bepaalde behoefte, en 'Umar zag haar, en herkende haar; hij zei (tegen haar), "Bij Allah, O Sawda! Je kan jezelf niet voor mij verbergen." Dus keerde zij terug naar de Profeet en vermeldde dit aan hem terwijl hij in mijn verblijf zat en zijn avondeten aan het gebruiken was waarbij hij in zijn hand een been met vlees vasthield. Dan kwam een Goddelijke ingeving tot Hem en wanneer die voorbij was, zei hij (de Profeet) : "O vrouwen! Jullie hebben van Allah toelating gekregen om buiten te gaan voor jullie noden."

De bewoording “voor een bepaalde behoefte” is geïllustreerd in een Hadith van Bukhari namelijk 1.4.148 en wordt beschreven als “het beantwoorden van de roep van de natuur” hetgeen betekent “naar het toilet gaan”.

4- Zij moet toelating hebben van haar man om bezoekers binnen te laten. Dit is gebaseerd op volgende Hadith van Bukhari 7.62.123:

Abu Huraira heeft overgeleverd: “Allah's Apostel heeft gezegd, "... [een echtgenote] mag niemand toelaten om het huis [van haar man] binnen te gaan behalve met zijn toelating; ..."

Opvallendste discriminaties van de vrouw in de Shariah

1- Een vrouw heeft toestemming nodig van een mannelijk familielid om te kunnen trouwen; een man die de puberteit bereikt heeft beslist zelf met wie hij huwt.
Indien een vrouw wil trouwen met een man waar “de familie” het niet mee eens is, dan moet zij naar de rechtbank stappen en een rechtszaak inspannen. Zij moet dan bewijzen dat de man in kwestie een geschikte partner is. Indien hij van lagere afkomst is of er twijfels zijn dat hij haar zal kunnen onderhouden op het niveau dat zij gewoon is, dan is de kans groot dat zij de zaak verliest. In het algemeen een proces aanspannen tegen je eigen familie of je eigen vader is ook in België geen evidentie, laat staan dat een vrouw dit doet in een islamitisch land.
Er zijn verschillende Hadith die aantonen dat een vrouw in principe door een mannelijk familielid uitgehuwelijkt wordt:

Aisha, de moeder van de gelovigen heeft overgeleverd: “De Apostel van Allah (vrede zij over hem) heeft gezegd: “Het huwelijk van een vrouw zonder de toestemming van een voogd is ongeldig. (Hij zei deze woorden) drie maal. Indien er seksuele betrekkingen waren, krijgt zij haar bruidsschat voor de betrekkingen die haar echtgenoot met haar gehad heeft. Indien er een dispuut is, dan is de sultan (man met autoriteit) de voogd van degene die er geen heeft.”

Abu Musa heeft overgeleverd: “De Profeet (vrede zij over hem) heeft gezegd: “Er is geen huwelijk zonder de toelating van een voogd.”

2- Een man heeft het recht op 4 vrouwen, een vrouw slechts op 1 man

Het koranvers dat toelaat dat een man 4 vrouwen heeft is vers 4.3:

4.3. En als gij vreest dat gij niet rechtschapen zult zijn bij het behandelen der wezen, huwt dan vrouwen die u behagen, twee of drie, of vier en als gij vreest, dat gij niet rechtvaardig zult handelen, dan één of wat uw rechter handen bezitten. Dat is voor u de beste weg, om onrechtvaardigheid te voorkomen.

Het recht van een man op 4 vrouwen is absoluut, mits hij hen kan onderhouden, maar dit geldt ook al voor de eerste vrouw. Indien een man voldoet aan zijn verplichtingen, mag hij dus 4 vrouwen hebben. Een cynisch voorbeeld van het recht op 4 vrouwen is gegeven in een Hadith van Abu Dawood, Boek 12, Nummer 2233:

Narrated Al-Harith ibn Qays al-Asadi heeft overgeleverd: “Ik bekeerde mij tot de Islam toen ik acht vrouwen had. Ik zei dit aan de Profeet (vrede zij over hem). De Profeet (vrede zij over hem) zei: Kies er vier uit [en scheid de rest].

Sommige moslims proberen dit weg te redeneren door erop te wijzen dat in het bovenvermelde vers 4.3 staat dat een man maar één vrouw mag hebben omdat hij onmogelijk zijn vrouwen gelijk kan behandelen en dus niet “rechtvaardig” kan zijn. Dat hij zijn vrouwen niet gelijk kan behandelen weet Allah ook en dit staat in volgend koranvers:

4.129. Gij kunt geen volkomen gelijkheid tussen vrouwen handhaven, hoe gaarne gij het ook zoudt wensen. Maar neigt niet geheel tot één, zodat gij de andere in onzekerheid laat. En als gij u betert en vroom zijt, dan is Allah voorzeker Vergevensgezind, Genadevol.

Wat “rechtvaardigheid” betekent staat in een lange Hadith van Bukhari 7.62.29 waarin Aisha, het kindvrouwtje van Mohammed rapporteert dat vers 4.3 geopenbaard werd naar aanleiding van het feit dat voogden van weesmeisjes een bruidsschat betaalden beneden de “marktwaarde” van het meisje in kwestie.

Rechtvaardigheid betekent dus het betalen van een markt-conforme bruidsschat die onder andere afhangt van de status van de vrouw. Rechtvaardigheid betekent ook dat vers 4.34 gevolgd wordt waarin staat dat de man voor het onderhoud van zijn vrouwen moet zorgen (4.34. Mannen zijn voogden over de vrouwen omdat Allah de enen boven de anderen heeft doen uitmunten en omdat zij van hun rijkdommen besteden ...). Indien beide voorwaarden vervuld zijn kan een man 4 vrouwen hebben.

De voorwaarde dat een man toestemming moet vragen aan zijn vrouw om er nog een extra vrouw bij te nemen heeft niets met de Islam te maken. In een aantal landen zoals Marokko bestaat die voorwaarde wel en in Tunesië is polygamie zelfs verboden maar dit is dus in strijd met de islamitische wet. Beperking van polygamie is een culturele zaak, ingegeven door “modernisering” van  de wetgeving. De inspiratie haalt men daarbij uit de Westerse cultuur, niet uit de Islam.

Vers 4.129 erkent dat een man zijn vrouwen op het gebied van affectie nooit gelijk kan behandelen, maar moedigt mannen aan om het niet te laten opvallen.

Mensen die de Islam in het Westen verdedigen, beweren dikwijls dat een vrouw kan scheiden als haar man er een vrouw bijneemt. Dit klopt enkel indien zij dit in haar huwelijkscontract laten voorzien heeft. Dit is dan een extra recht dat zij krijgt. Meestal wordt zo’n clausule niet opgenomen aangezien dit een belediging is voor de man en een huwelijkscontract altijd door mannen afgesloten wordt.

Wat wel mogelijk is, is dat een meisje (dat de puberteit al bereikt heeft) of een vrouw (weduwe of gescheiden) weigert om aan een man, die al gehuwd is, uitgehuwelijkt te worden.

Wat niet mogelijk is, is dat een vrouw, die met een man wil trouwen die al minstens één vrouw heeft, vraagt dat hij van zijn andere vrouw(en) scheidt. Dit staat in een Hadith van Bukhari namelijk 7.62.82.

Abu Huraira heeft overgeleverd: “De Profeet heeft gezegd, "Het is niet wettelijk voor een vrouw (ten tijde van haar huwelijk) om de echtscheiding van haar zuster (dit is de andere vrouw van haar toekomstige man) om alles voor zichzelf te hebben, omdat zij alleen zal nemen wat voor haar voorzien is."

3- Een man kan scheiden zonder hiervoor een reden te moeten opgeven, een vrouw kan enkel scheiden via de rechtbank en mits een goed dossier

In principe spreekt een man drie keer uit dat hij van zijn vrouw wil scheiden en dan is zij gescheiden. Regels i.v.m. echtscheiding staan in koranverzen 2.227 tot 2.241 weergegeven.

Het feit dat een vrouw niet zonder meer kan scheiden blijkt uit hadith zoals 7.63.197 van Bukhari:

Ibn 'Abbas heeft overgeleverd: “De vrouw van Thabit bin Qais kwam naar de Profeet en zei, "O Allah's Apostel! Ik verwijt Thabit niet voor gebreken in zijn karakter of zijn godsdienst, maar ik hou er als moslima niet van om mij op een on-Islamitische manier te gedragen (indien ik bij hem blijf)." Daarop zei Allah's Apostel (tot haar), "Ben je bereid jouw tuin die je (als bruidsschat) van je man gekregen hebt terug te geven?" Ze zei, "Ja." Daarop zei de Profeet tegen Thabit, "O Thabit! Aanvaard jouw tuin en scheid haar."

Volgende punten vallen op:
- Een vrouw die wil scheiden moet een reden hebben (een man niet), in dit geval on-islamitisch gedrag
- Als de vrouw het initiatief neemt voor een echtscheiding moet ze zich vrijkopen of zich vrij-onderhandelen. Deze stelling wordt ook ondersteund door koranvers 2.229 dat spreekt over “vrij worden”. “...Indien gij vreest, dat zij Allah's bepalingen niet in acht kunnen nemen, dan zal er voor geen van hen beiden zonde zijn in hetgeen zij teruggeeft om daardoor vrij te worden...”. De Koran stelt hier impliciet dat het huwelijk voor de vrouw een soort gevangenschap betekent.
- Mohammed geeft in zijn rol van rechter aan de man opdracht om zijn vrouw te scheiden. Mohammed ontbindt dus zelf het huwelijk niet. De echtgenoot doet dit. In Saoedi-Arabië komen mannen die niet willen scheiden gewoonweg niet opdagen wanneer de echtscheidingszaak voorkomt. En komt hun vrouw dus niet “vrij”.

Er zijn Hadith zoals 7.63.226 van Bukhari waarbij Mohammed het huwelijk ontbindt en wel in geval van (niet-bewezen) beschuldiging van overspel:

'Abdullah heeft overgeleverd: “Een man van de Ansar beschuldigde zijn vrouw (van overspel). De Profeet deed beiden de eed van Lian doen [waarbij de man zegt dat hij zeker is van zijn beschuldiging en de vrouw verzekert dat zij onschuldig is], en hij scheidde hen.”

Het Shariah handboek “Reliance of the Traveller” van de Shafi’i school stelt in § n1.1 dat een echtscheiding slechts geldig is indien uitgesproken door:
- de echtgenoot
- die bij zijn verstand is
- en de puberteit bereikt heeft
- en niet onder dwang staat ,

Deze mensen van de Shafi’i school beweren dus dat een jongen vóór de puberteit al gehuwd kan zijn. Voor dergelijke uitspraken worden niet-moslims in België van islamofobie beschuldigd. Aangezien kinderen vóór de puberteit niet bekwaam zijn om contracten af te sluiten betekent dit dat de jongen in kwestie door zijn vader uitgehuwelijkt is. Hij kan het huwelijk slechts na het bereiken van de puberteit ontbinden of zijn vader of voogd vragen het huwelijk te ontbinden.

4- De waarde van een getuigenis van een vrouw is maar de helft waard van die van een man

Deze discriminerende regel is gebaseerd op volgend koranvers:

2.282. O, gij die gelooft, wanneer gij van elkander leent voor een vastgestelde periode, schrijft het dan op. Laat een schrijver het naar waarheid in uw bijzijn optekenen en geen schrijver moet weigeren, te schrijven, zoals Allah hem heeft onderwezen; laat hem daarom schrijven en laat de schuldenaar dicteren en hij moet Allah, zijn Heer vrezen en niets daaraan afdoen. Maar, indien de schuldenaar weinig verstand heeft, of zwak is, of zelf niet kan dicteren, laat dan zijn zaakwaarnemer eerlijk dicteren. En roept van onder uw mannen twee getuigen en als er geen twee mannen zijn, dan één man en twee vrouwen van degenen, die u als getuigen aanstaan, zodat, wanneer één der twee vrouwen zich zou vergissen, de ene de andere indachtig moge maken. En de getuigen mogen niet weigeren, wanneer zij worden gedaagd. En wordt het schrijven niet moe, of het weinig of veel zij, betreffende de vervaltijd. Dit is in Allah's ogen eerder rechtvaardig, het maakt het getuigenis zekerder en weerhoudt u van twijfel. Maar wanneer het contante handel is, die gij onderling drijft, zal het geen blaam voor u zijn, als gij het niet neerschrijft. En hebt getuigen, wanneer gij aan elkander verkoopt en de schrijver en de getuigen mag geen leed worden aangedaan. En indien gij zulks doet, zal het zeker overtreding van u zijn. Vreest Allah. Allah schenkt u kennis en Allah weet alle dingen goed.

Volgende punten vallen bij dit koranvers op:

- In principe kunnen getuigen enkel mannen zijn. Vrouwen kunnen pas getuigen als er geen tweede man is. Dus mogelijk is dat twee mannen getuigen of een man en twee vrouwen maar niet vier vrouwen.
- De Koran stelt dat vrouwen zich kunnen vergissen en dat de ene vrouw de andere moet helpen om deze vergissing dan recht te zetten. Mannelijke getuigen vergissen zich niet.
- Het koranvers 2.282 gaat over het afsluiten van een lening. De verschillende scholen van de Islam hebben uiteenlopende opvattingen over getuigenissen in andere gevallen. Sommige zeggen dat enkel in het geval van het afsluiten van leningen vrouwen kunnen getuigen en niet in andere gevallen (behalve dan voor vrouwenzaken zoals een bevalling waar doorgaans geen mannen bij zijn). Andere scholen zeggen dat de regel algemeen geldt maar dat er uitzonderingen zijn (waarbij enkel mannelijke getuigen toegelaten zijn). Bijvoorbeeld koranvers 5.106 spreekt bij het opmaken van een testament over de getuigenis van 2 „rechtvaardige mannen“, dus hier  kunnen vrouwen zelfs niet getuigen.

5.106. O, gij die gelooft, wanneer de dood één uwer nadert, ten tijde dat gij een testament maakt, zal er een getuigenis zijn van twee uwer rechtvaardige mannen; of van twee anderen die niet van uit uw midden zijn indien gij door het land reist en de rampspoed des doods u overvalt.  ...

- De onwenselijkheid van vrouwelijke getuigen wordt duidelijk in volgende Hadith: Bukhari, (1.6.301):

Abu Said Al-Khudri heeft overgeleverd: …Hij [Mohammed] zei, “Is de getuigenis van twee vrouwen niet gelijk aan de getuigenis van een man?” Zij [een groep vrouwen] antwoorden dat dit zo was. Hij zei, “Dit komt door een tekortkoming in haar intelligentie”.

Deze Hadith illustreert hoe Mohammed zelf de Koran geïnterpreteerd heeft! Volgens hem komt de noodzaak om 2 vrouwen te hebben als getuige in plaats van één man door een tekortkoming in de intelligentie van de vrouw. Mohammed heeft het hier over getuigenissen in het algemeen, dus niet specifiek bij het afsluiten van een lening.

5- Een vrouw erft de helft van hetgeen mannelijke erfgenamen krijgen

Deze discriminerende regel is gebaseerd op volgend koranvers:

4.11. Allah gebiedt u aangaande uw kinderen: voor het mannelijke kind evenveel als het deel van twee vrouwelijke kinderen, maar als er alleen meisjes zijn, meer dan twee, dan is er voor haar tweederde van de nalatenschap en als er slechts één is, voor haar is de helft. En voor elk zijner ouders is er een zesde deel der erfenis, als hij een kind heeft, maar als hij geen kind heeft en zijn ouders van hem erven, dan is er voor zijn moeder een derde deel en als hij broeders en zusters heeft, dan is er voor zijn moeder een zesde deel na de betaling van enig legaat, dat hij heeft nagelaten of van (niet vereffende) schuld. Uw ouders en uw kinderen, gij weet niet, wie van hen u het meest tot heil is. Dit is vastgesteld door Allah. Voorzeker, Allah is Alwetend, Alwijs.

6- Voogdij over de kinderen in geval van echtscheiding

De regels over het hoederecht van de kinderen na echtscheiding variëren nogal onder de verschillende scholen van de Islam maar komen erop neer dat kleine kinderen bij hun moeder blijven. Vanaf een bepaalde leeftijd gaan ze dan naar de vader.

Een gescheiden vrouw die hertrouwt verliest automatisch het hoederecht op de kinderen omdat zij volledig ter beschikking moet staan van haar nieuwe man. Deze regel weerhoudt gescheiden vrouwen er doorgaans van om te hertrouwen tot de kinderen volwassen zijn. Maar meestal is ze dan te oud om aantrekkelijk te zijn voor een nieuwe partner. En blijft ze voor de rest van haar leven alleen of wordt ze tweede, derde of vierde vrouw van een man die medelijden heeft met haar.

De regel is gebaseerd op Hadith zoals die van Abu Dawood, Boek 12, Nummer 2269:

Abdullah ibn Amr ibn al-'As heeft overgeleverd: “Een vrouw zei: Apostel van Allah, mijn baarmoeder is als een vat voor deze zoon van mij, mijn borsten zijn als een waterzak voor hem, en mijn schoot een bescherming voor hem. Zijn vader heeft mij gescheiden, en wil mijn zoon van mij wegnemen. De Apostel van Allah (vrede zij over hem) zei: Jij hebt meer recht op hem zo lang je niet hertrouwt. “

Meer informatie lees je in volgende link.  

STUDIE VAN DE ISLAM

Wettelijke Situatie van de Vrouw in de Islam. Wat zegt de Shariah?

WORDT VERVOLGD !

wpbda16007.png
wp61a730ed.png
wpd4ed5064.png
wp76b8181e.png